پشت همه آرزوها خودش را به صلیب می کشدو از ترس تکرار دوباره اتفاقیپلکهایش را به هم می دوزدو لبانش را قفل می کندنه اشکینه فریادیفقط از انتهای جهان صدایی می شنودهمانی که همیشه کارد را به استخوانش می رسانیدو دوباره و دوباره و دوباره.این بار اگر از خواب بپردباز هم همان دی ماه منحوسش تکرار خواهد شد. + نوشته شده در شنبه هفدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 15:13 توسط Qasem Ranjbar  |